خرداد نفرین شده

در باغِ تبر خورده ی خرداد
از درختی
که شاخه در خاک زد و
ریشه اش خانه ی امنِ کلاغان بود !
بیاویز مرا ،
و شرمنده ی فردا کن
دیروزِ پر از حادثه ی هیچم را ،
که من ،
بی تبر و دوست
واردِ این باغ شدم !
.